Μια απεργία για τη νίκη της αξιοπρέπειας (όχι για την τιμή των όπλων)

Η πανελλαδική απεργία της 12ης Νοεμβρίου είναι το πιο ηχηρό σήμα ότι η ελληνική κοινωνία δεν θα συμφιλιωθεί με το τρίτο μνημόνιο, όπως δεν συμβιβάστηκε με τα δύο προηγούμενα. Οι κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών –από τους μαθητές και τις μαθήτριες, το φοιτητικό κίνημα και τους αγρότες, ως τις απεργίες των εργαζομένων στον Ευαγγελισμό και το Αττικόν–, δείχνουν ότι η κυβέρνηση θα έχει μαχητική αντιπολίτευση στο δρόμο και ότι ο κόσμος της δουλειάς δεν θα αποδεχτεί την ιδέα ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική». Όχι μόνο γιατί πέντε χρόνια αγώνων ενάντια στα μνημόνια και την ασυδοσία των αφεντικών στους χώρους εργασίας, με αποκορύφωμα το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, άφησαν ίχνος που δεν μπορεί να σβηστεί. Αλλά και γιατί όλες και όλοι ξέρουμε ότι η υποτιθέμενη ανυπαρξία εναλλακτικής σημαίνει μισθούς και συντάξεις ακραίας φτώχειας, πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, παραχώρηση δημόσιας περιουσίας στο κεφάλαιο – κι ότι αυτά δεν επιτρέπουν εξαιρέσεις, ρωγμές ή «ισοδύναμα».

Ειδικά στο ασφαλιστικό, οι μειώσεις των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά 0,25% το 2015 και κατά 1% το 2016 (δηλαδή κατά 700 ή 900 εκατομμύρια ευρώ), αποτελούν δέσμευση που η κυβέρνηση έχει διαβεβαιώσει ότι θα τιμήσει. Τι σημαίνει αυτό; Ότι από την 1/1/2022 δεν θα παίρνει κανείς σύνταξη αν δεν έχει συμπληρώσει το 62ο έτος της ηλικίας του με 40 χρόνια ασφάλισης. Πρόκειται για μέτρα που αφορούν άμεσα περίπου 150.000 εργαζόμενους, οι οποίοι θα πρέπει να δουλεύουν από 6 μήνες έως και 17 χρόνια παραπάνω, αν δεν θεμελίωσαν δικαίωμα συνταξιοδότησης ως τις 18/8/15.

Παρά λοιπόν τις διαβεβαιώσεις κυβερνητικών στελεχών ότι το τρίτο μνημόνιο θα εφαρμοστεί με «ταξική μεροληψία» (!), η απόλυτη προτεραιότητα είναι η δέσμευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να μην επηρεάζονται αρνητικά «οι δημοσιονομικοί στόχοι, η ανάκαμψη της οικονομίας και η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς». Η μόνη μέριμνα για όσους υφίστανται τις συνέπειες των στόχων αυτών αφορά «όσους έχουν πραγματική ανάγκη», δηλαδή τους απολύτως φτωχούς. Το ασφαλιστικό είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Στόχος εδώ δεν είναι η υπεράσπιση του καθολικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του συνταξιοδοτικού συστήματος, αλλά η μετατροπή του σε «στοχευμένο-σημειακό», δηλαδή εξατομικευμένο και για μερικούς, σε κάθε περίπτωση πάντως η λειτουργία του ως κεφαλαιοποιητικό. Κι αυτά, προκειμένου να μην αντιμετωπιστούν οι αιτίες που έχουν φέρει το σύστημα σε αδιέξοδο: η ανεργία, η εισφοροδιαφυγή των αφεντικών, το μεγάλο πάρτυ με τη διάθεση των αποθεματικών στο Χρηματιστήριο – και προκειμένου να μην υπάρξει η δραστική φορολογική μεταρρύθμιση που θα εξασφάλιζε τους αναγκαίους πόρους, υποχρεώνοντας τους πλούσιους να πληρώσουν.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχε στη διάθεσή της μελέτες που έδειχναν έναν διαφορετικό δρόμο: την καθιέρωση της εθνικής σύνταξης που θα χρηματοδοτείται από το φορολογικό σύστημα∙ το διανεμητικό χαρακτήρα κύριας και επικουρικής σύνταξης με πόρους τις εισφορές εργοδοτών, εργαζομένων και κράτους∙ την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του συστήματος μέσω της αντιμετώπισης της εισφοροδιαφυγής. Αντί γι’ αυτό, προτίμησε να συγκροτήσει τη διαβόητη «Επιτροπή Σοφών», με συμμετέχοντες φανατικούς νεοφιλελεύθερους, για να τη συμβουλέψουν ότι η μόνη λύση είναι η δραστική μείωση της κύριας σύνταξης στο επίπεδο της αναξιοπρέπειας.

Είναι επείγον να σταματήσουμε αυτά τα σχέδια και να ενώσουμε τις αντιστάσεις: το μνημόνιο είναι πρόγραμμα συνολικής «αναμόρφωσης» της κοινωνίας, έτσι που κανείς δεν μπορεί να ελπίζει σε κατακερματισμένους, αποσπασματικούς ή συντεχνιακούς αγώνες, που μένουν στα συγκεκριμένα οικονομικά αιτήματα ανά κλάδο ή επιχείρηση – όπως δεν μπορεί να ελπίζει στις θλιβερές συνδικαλιστικές ηγεσίες, που μέχρι σήμερα κατάπιαν την κάμηλο, ενώ το καλοκαίρι συμπαρατάχθηκαν με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Υπάρχει άλλος δρόμος: είναι η διαρκής αντίσταση στο μνημόνιο, η υποστήριξη των πειραμάτων αυτοδιαχείρισης τύπου ΒΙΟΜΕ, η συνάντηση των κινημάτων και της Αριστεράς πάνω στους στόχους που ενώνουν.

Κείμενο-κάλεσμα της Δικτύωσης Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Στη Θεσσαλονίκη, η Δικτύωση καλεί στην απεργιακή συγκέντρωση της 12ης Νοεμβρίου, στις 10:30, στην Καμάρα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s